W dniu 23 lipca 2010 r. w Sanoku gościła Pani dr Grażyna Stojak - Wojewódzki Podkarpacki Konserwator Zabytków.
Złożyła ona wizytę na cmentarzu, gdzie obejrzała remontowany właśnie przez nasze Stowarzyszenie zabytkowy nagrobek Mateusza Beksińskiego. W spotkaniu z Panią dr Stojak  z ramienia Stowarzyszenia uczestniczyli: 
Ewa Filip - prezes Stowarzysznia, 
Kamila Wojtowicz - konserwator zabytków prowadząca prace przy nagrobku, 
Bernard Jayko - członek zarządu.
Pani dr Stojak wysłuchała relacji w/w osób  z dotychczasowego przebiegu prac konserwatorskich, sposobów w jaki Stowarzyszenie pozyskuje pieniądze na cele statutowe czyli ratowanie zabytkowych nagrobków, oraz obejrzała obiekty, które będą remontowane w najbliższej przyszłości. A są to: 
nagrobek Władysława Niedżwieckiego (1857) oraz niewiele młodszy nagrobek Maryanka Truszkowskiego.
Pani dr Grażyna Stojak wyraziła swoje zadowolenie z faktu, że w Sanoku istnieje Stowarzyszenie opieki nad Starymi Cmentarzami i zapewniła, że Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Przemyślu będzie wspierał naszą działalność.Chcemy w to wierzyć, zwłaszca że przecież już w tym roku otrzymaliśmy wsparcie  ze strony w/w Urzędu w wysokości 5000 zł.

O nas!

"Jeżeli chcesz poznać historię miasta - pójdź na jego cmentarze".
"Każdy cmentarz - im jest bogaciej opatrzona spiżarnia śmierci - tym
bliższy zostaje życiu. Księga Wielkiej Lektury o czasie, który przeminął,
ale tu zostawił ostatnie trwałe ślady..."
(Jerzy Waldorff)

Stowarzyszenie zostało zarejestrowane 16.01.2009 roku.
Nasza działalność opiera się na pracy społecznej i środki finansowe na
nią musimy pozyskiwać sami.
Stowarzyszenie ma, bowiem na celu ratowanie starych, zabytkowych
nagrobków przed całkowitym zniszczeniem. Czynimy to, ponieważ cmentarz jest jedyną w swoim rodzaju księgą, z której możemy poznawać historię miasta, wspominać ludzi, którzy poświęcili swoje życie, aby miasto to mogło się rozwijać.
Gdy idziemy cmentarnymi alejkami pogrążeni w zadumie, mijając przepiękne nagrobki o dużej wartości artystycznej - niestety - chylące się ku upadkowi, to przesuwają nam się w wyobraźni minione epoki, nierzadko trudne, powstańcze, wojenne, bez których jednak nie byłoby nas - współczesnych.
Mamy obowiązek zrobić wszystko, aby ratować to nasze lokalne dziedzictwo kulturowe, nie tylko dla nas, ale także, a może przede wszystkim dla przyszłych pokoleń.
Podejmujemy wszelkie próby, aby pozyskiwać środki pieniężne na ten cel. Organizujemy kwesty, zwracamy się do różnych firm i instytucji o wsparcie.
Cmentarz to miejsce smutne, ale jakże bliskie każdemu z nas. Urzeka swoim jesiennym pięknem i świątecznym nastrojem. Sprzątamy groby, palimy znicze, modlimy się...
Naszych zmarłych symbolizuje krzyż, kamień, płyta nagrobna.
Ale jest spokojny, nieubłagany, najbardziej zacięty wróg tych symboli - CZAS.
Mamy nadzieję, że uda nam się ten czas przechytrzyć i ocalimy miejsca
pochówku naszych przodków a tym samym pamięć o nich.

Ewa FILIP - prezes